vriendschap

vrienden verliezen is iets wat we allemaal wel een keer meemaken in ons leven. het is iets wat ik maar lastig vind. je voelt het vaak al een beetje aankomen. je spreekt elkaar minder, de sfeer veranderd en ineens kan je je niet herinneren wanneer de laatste keer was dat je elkaar sprak.

Het is iets wat ik al een aantal keer heb meegemaakt, ook met vrienden waarvan ik dacht dat het vrienden voor het leven zouden zijn.

Inmiddels weet ik heel goed op wie ik altijd kan rekenen en wie vrienden zijn waar je alleen een avondje gezellig mee gaat uiteten. Ik vind trouwens dat daar niets mis mee is, goed gezelschap is altijd welkom, zo lang je maar weet wat je aan elkaar hebt.

De periode waar ik nu in zit, heeft er wel voor gezorgd dat ik me heel bewust ben geworden van de vrienden die ik heb, en dat diegene me heel erg aan het hart gaan.

De vrienden die ik in de loop der jaren heb gehad en waarbij de vriendschap is verbroken of verwaterd, zijn allemaal personen die me stuk voor stuk iets hebben meegegeven. Ik vind dat je van iedereen iets kan leren en er altijd iets waardevols uit kan halen.

Vriendschap is iets wat van nature komt en wat je niet kan forceren. Het zijn vrienden waarmee ik de hele avond in de kroeg kan staan, waar ik mijn diepste geheimen aan kan vertellen, waar ik bij kan huilen en heel veel mee kan lachen. In mijn onzekerheid vraag ik me ook wel eens af of ik zelf de vriend ben die ik zou willen hebben. Luister ik genoeg? Ben ik er voor diegene? Ben ik interessant genoeg? Ben ik leuk gezelschap?

Vrienden zijn voor mij onmisbaar en ik merk, iedere keer dat er iemand langs komt, me een berichtje stuurt of even belt, het ontzettend fijn is om mensen om je heen te hebben die om je geven.

Ik koester al mijn vriendschappen en hoop dat als we laten oud en getrouwd zijn, we nog steeds zij aan zij staan en nieuwe herinneringen blijven maken.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *